دستفروشی در ایران – کارتون از بهنام محمدی
چهارشنبه, ۲ام اردیبهشت, ۱۳۹۴ / Wednesday 22 April 2015

دستفروشی در ایران 1

 

دستفروشی در ایران

چند سال است که در ایران رفتار و برخورد  ماموران شهرداری‌ها با دستفروش‌ها شدید و بدون رعایت هیچ یک از موازین قانونی و حتی انسانی شده است.

هیچ نهاد و مسئولی هم اقدامی برای جلوگیری و کنترل این اقدامات خشن ماموران شهرداری‌ها انجام نداده به گونه‌ای که خشونت را تا مرحله‌ی گرفتن جان دستفروشان پیش برده اند. البته قرائن نشان می دهد که خود مسئولین شهری آمران اینگونه برخوردهای ماموران زیردستشان می باشند.

مردادماه سال ۱۳۹۳ ماموران شهرداری تهران بوسیله‌ی سلاح‌های سردی چون چماق و پنجه‌بوکس به  “علی چراغی” دستفروشی که همراه پسر نوجوانش در حال کار بود حمله برده و به شدت او را مصدوم کرده که متاسفانه بر اثر شدت جراحات  چند روز بعد علی چراغی جانش را از دست داد. پس از رسانه‌ای شدن موضوع, محمدباقر قالیباف شهردار تهران ,برخی از اعضای شورای شهر و مسئولینی از دولت قول پیگیری موضوع و رفع مشکلات بازماندگان را دادند که با وجود گذشت بیش از نه ماه هنوز هیچ اقدامی دراینباره صورت نپذیرفته است.

مورد دیگر در خرمشهر اتفاق افتاد. فرماندار خرمشهر – ولی الله حیاتی – چند روز قبل از ورود کاروان‌های راهیان نور به خرمشهر ,برای اینکه کاروان راهیان نور با منظره‌ی حضور دکه‌های دستفروش‌ در کنار مسجد جامع خرمشهر مواجه نشوند, به شهرداری دستور برخورد شدید و جمع‌آوری تمامی دکه ها از کوچه ها و خیابان‌های اطراف مسجد جامع خرمشهر را می دهد.”یونس عساکره”, که از راه دستفروشی امرار معاش می‌کرد پس از مشاهده‌ی دکه ی ویران شده اش به شهرداری و فرمانداری خرمشهر مراجعه می کند و پیگیر موضوع می گردد. ولی متاسفانه علاوه بر اینکه پاسخی برای شکایتش نمی یابد بلکه با برخوردهای خشن و توهین‌آمیزی هم مواجه می گردد. او که بار هزینه‌های سنگین زندگی و خانواده اش را بر دوش خود احساس می کند و تنها وسیله ی امرار معاش اش را از دست رفته دیده و هیچ نهاد و مرجعی را حامی خود و پاسخگوی دادخواهی‌اش نمی بیند مستاصل و نا امید در جلوی فرمانداری خرمشهر اقدام به خودسوزی می کند و چند روز بعد جانش را از دست می دهد.

  مورد آخر زنجیره ی برخوردهای غیر انسانی با قشر دستفروش ها در تبریز رخداد. چند روز پیش (۲۴ فروردین ۹۴) حمید فرخی دستفروشی که در منطقه‌ی بازار تبریز مشغول خرده‌فروشی بود و از این طریق معیشت خانواده‌ی پنج نفره اش را تامین می کرد پس از اینکه بساط اش توسط ماموران شهرداری تبریز جمع‌آوری و ضبط شد و پیگیری های‌اش برای بازپس‌گیری وسایل اش نتیجه‌ای نداد, اقدام به خودسوزی کرد و چند روز بعد در بیمارستان سینا جانش را از دست داد.

چرا هیچ ارگان, نهاد یا سازمانی مسئولیت این نوع برخوردها را نمی پذیرد؟ شوراهای شهر که برابر قانون, نهاد ناظر بر شهرداری ها هستند و از طرف دیگر خود, نماینده‌ی همان مردم هستند که این دستفروش ها هم جزو آن مردم‌اند چرا به وظایف قانونی خود عمل نمی کنند؟ وقتی پایه های اقتصاد یک کشور پوسیده باشد و  دولت و حکومت ناتوان از ایجاد شغل های مناسب و پایدار برای مردم‌اش باشد, طبیعتاً برخی از شهروندان که دنبال زندگی آبرومندانه ای هستند برای امرار معاش به این حداقل ها خود را مشغول کرده تا بتوانند معیشت خانواده‌ی خود را تامین کنند و از عهده‌ی بخشی از هزینه های سنگین زندگی برآیند .بدیهی‌ست که مسئولان و مدیران کشور با جمع‌آوری و برخورد امنیتی و خشن با دستفروش ها نمی توانند ضعف های مدیریتی   کلان و خُرد خود را بپوشانند ! پاک کردن صورت مساله تنها راه‌حل درست مساله نیست؟! ب/م

کارگاه آموزشی شهروندیار