مهر، تنها دارایی انسان/ یک بازمانده‌ی کمپ‌های تمرکز نازی سخن می‌گوید.

مهر ۱۶ام, ۱۳۹۴

[KGVID]http://shahrvand-yar.com/m/wp-content/uploads/2015/10/کمپ-تراکم-.mp4[/KGVID]

ویژه ی شهروندیار؛ گذشتن از یک دارایی کوچک ساده است؛ اما اگر آن تنها دارایی‌تان باشد چه؟ مهربانی، تمام آن چیزی است که بشر نیاز دارد…
———-
زمانی که فرانسین هشت ساله بود، و باید به کمپ اسرای جنگی می‌رفت، مادرش هنگام رفتن به او دو تکه شکلات داد، برای روز مبادا. وقتی با هم در کمپ بودند، زنی در حال زایمان بود و مادرش گفت که اگر راضی است، آن تکه شکلات را بیاورد که زن، بتواند کمی نیرو بگیرد. آن تکه شکلات می توانست بزرگ‌ترین دارایی یک زندانی در کمپ اسرای جنگی هیتلر به شمار رود.

بچه به دنیا آمد ولی کوچک بود. کوچک بود، ولی زنده ماند. زنده ماند تا بزرگ شود و به کنفرانسی بیاید که فرانسین که اکنون زنی سالخورده است ترتیب داده. سخنرانی فرانسین در این باره است: «چه می‌شد اگر اسرای جنگی پس از آزادی از مشاوره و روان درمانی بهره‌مند می‌بودند؟»
در آن لحظه، آن نوزاد که اکنون زنی میان‌سال و دکتر «روان درمان» شده، سر می‌رسد، از جیبش یک تکه شکلات در میآورد و به فرانسین می‌گوید: «من همان نوزاد ام.»