مربی که در رینگ بوکس به زخم‌های روح مرهم می‌گذارد

بهمن ۲۴ام, ۱۳۹۴

درمان زخم‌های روح در رینگ بوکس. در روآندا این مربی به کودکان کمک می کند بر خشم خود چیره شوند.او کلاسهای خود را در محرومترین محلات پایتخت برگزار می کند.
هر دو قوم توتسی و هوتو، سیاه پوست‌‌اند و بیشترشان شهروند رواندا هستند. آن‌ها با هم همکار، همسایه و حتا فامیل بودند. گوشه و کنایه‌هایی وجود داشت، گاهی اختلافات کوچکی در می‌گرفت یا متلک‌هایی رد و بدل می‌شد ولی کسی گمان نمی‌کرد که در عصر مدرن، همسایه‌ها و همکارها به جان هم بیفتند. وقتی که اختلافات قومی بین آن‌ها بالا گرفت، با آغاز نسل‌کشی سازمان یافته‌ای که ۱۰۰ روز طول کشید، بیش از یک میلیون رواندایی- بنا بر آمار دولت رواندا کشته شدند. سازمان ملل که نتوانست از نزدیک دخالت کند این رقم را ۸۰۰هزار نفر اعلام کرده.

ماجرا از کشته شدن یک نفر شروع شد: شب ششم آوریل ۱۹۹۴ به هواپیمای حامل «جونال هابیا ریمانا» رئیس جمهوری وقت رواندا و همتایش «سیپرین نتاریامیرا» رئیس جمهوری بوروندی که هر دو از قوم هوتو بودند شلیک شد. هواپیما سقوط کرد و همه سرنشینان آن کشته شدند. «قوم هوتو» این عمل را به «قوم توتسی» نسبت داد. توتسی‌ها و هوتو‌ها به جای محاکمه‌ی عاملان جنایت، شروع به نسل کشی کردند. مردم شخصا قمه به دست گرفتند و بر اساس خشم خود تصمیم گرفتند عدالت را اجرا کنند.

بیشتر قربانیان مردان، زنان، کودکان و نوزادانی بودند که توسط همسایه‌ها، همکاران و دوستان سابق خود کشته می‌شدند. روزانه ۱۰٬۰۰۰ نفر و ساعتی ۴۰۰ نفر و دقیقه‌ای ۷ نفر کشته می‌شدند، به طور مثال کلیسایی که ۱٬۵۰۰ نفر در آن پناه گرفته بودند با بولدزر خراب شد و همگی پناهندگان آن کشته شدند. بعدها اسقف کلیسا به جرم همکاری در جنایت محاکمه شد.
در حدود ۲۰۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ زن و دختر توتسی در این مدت مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. ۲۰ هزار جوان روآندایی که امسال ۲۰ ساله می‌شوند، فرزندان آن تجاوز جنسی گسترده‌اند.

[KGVID]http://shahrvand-yar.com/m/wp-content/uploads/2016/02/رواندا.mp4[/KGVID]