کتابخانه و اسناد
معرفی کتاب؛ “جامعه شناسی خودمانی” از حسن نراقی + دانلود

کتاب جامعه شناسی خودمانی از حسن نراقی که با نثری ساده و مفید و لحنی خودمانی و صادقانه نوشته شده از جمله کتابهایی است که در ایران با اقبال زیادی روبرو شده تا جایی که تا سال ۱۳۹۰ به سی امین چاپ خود رسیده است.

حسن نراقی در این کتاب به ویژگی های رفتاری مردم ایران از جمله خودبیگانگی با تاریخ، ظاهر سازی، ریاکاری، قانون گریزی، احساساتی بودن، شعار زدگی، همه چیز دانی و… پرداخته است و آنها را از جمله علائم بیمارگونه جامعه ایران دانسته که برای درمان آنها، مردم ابتدا باید این دردها را شناخته و بدان اعتراف کنند. شاید بتوان جمله کلیدی این کتاب را با این اصطلاح بیان کرد: “از ماست که برماست”
تاکنون نقدهای زیادی به این کتاب شده است از جمله در بیستم آذرماه ۱۳۹۰ انجمن جامعه‌شناسی ایران با حضور دکتر حمیدرضا جلایی‌پور و دکتر بهزاد دوران، نشستی را به بررسی این کتاب اختصاص داد. در این جلسه هر دو سخنران تاکید داشتند که استفاده از نام جامعه­شناسی در عنوان این کتاب که به هیچ­ یک از انگاره­های جامعه­شناختی پایبند نیست استفاده­ای غیراخلاقی از این نام است. لذا نویسنده بهتر بود از واژه­های دیگری برای نام­گذاری کتاب بهره می برد.

نامه سرگشاده واسلاو هاول به گوستاو هوساک، به مناسبت اولین سالگرد درگذشتش

هاول زمانی قلم به دست می‌گیرد و به گوستاو هوساک نامه می‌نویسد (آوریل ١٩٧۵) که مردم چکسلواکی تحت فشار یک نظام خفقان آور امید خود را به هرگونه امکان اصلاح و بهبود اوضاع از دست داده اند. یأس حاکم بر جو کشور وضعیت نگران کننده‌ای به وجود آورده است. نامه هاول یک رسالۀ فلسفی-اخلاقی-سیاسی عمیقی است که نه تنها ادعای مقامات حزب کمونیست مبنی بر استحکام رژیم و حمایت مردم از نظام را رد می کند، بلکه تحلیل ظریفی است از عواقب و آثار استفاده از رعب و وحشت به عنوان وسیلۀ حکومت در جامعه و برای تحکیم و تضمین ثبات نظام. این نامه تأملی است درخشان در تأثیر سیطرۀ ترس بر شکل گیری موازین اخلاقی جامعه و روابط متقابل شهروندان، رشد دروغ و کتمان و تظاهر به عنوان هنجارهای حاکم بر رفتار اجتماعی و بالاخره تأثیر ویرانگر این وضعیت بر تاریخ و مسیر زندگی فرد که در بستر تاریخ جامعه‌اش شکل می گیرد.

1 2